Oud en Nieuw !!!

Tja, dan is daar toch het verlossende bericht.
Een afspraak voor de levering van onze eetkamer tafel met lederen stoelen.
Maar ja. We werken nu allebei en ook nog eens voor hele dagen en hele weken. Wat nu?
Geen nood, we hebben de hulptroepen ingeroepen.
Makkelijk hoor, zo'n schoonvader en schoonmoeder.
Hebben wij wel geen kinderen om op te passen. Nee, wij hebben wel weer wat anders voor ze.
Op ons huis "Babyzitten", of zoiets. En aangezien het weer voor de camping ook even niet "je van het was", kwam dit oppassen als een lekkere onderbreking om ook hun eigen huis in de Bilt maar weer eens op te zoeken.
In ieder geval voor het in ontvangst nemen van onze nieuwe meubels...



Nu nog oude situatie......
Dus zo gezegd zo gedaan. Afgelopen maandag was de dag van de levering.
's Morgens al een sms van Pa met het verhaal van een mooie bank.
Nee, he. Moet nog de hele dag werken om te zien hoe die staat.
En in de middag een text van een onwijs gave tafel met stoelen..
Nou das mooi. Bijna klaar met werken en dan snel naar Utrecht om te gaan kijken hoe het staat.
En Gaaf is het geworden hoor. Echt een plaatje. Nu voelt het allemaal nog meer als ons huis.
En zo mooi als dit hadden we in de Piepies echt niet kunnen kopen hoor. Niet dat we daar geen mooie dingen konden kopen, maar zoiets als dit word daar toch echt niet gemaakt.
Geweldig.... 

Nog even geen bank..
En nu is het toch allemaal compleet.
Kost een paar centen maar dan heb je ook wel wat.

Strakkke bank he?
En nu woensdag is de week nog beter geworden.
Deze middag had Bren wederom een examen bij de Rabobank. Tja, de zoveelste.
Maar goed. Weer met vlag en wimpel geslaagd hoor!!!!. Best knap om na zoveel jaar geleden je school gedaan te hebben dit allemaal toch maar effe voor elkaar te spelen.
Nu alleen nog dat grote "landelijke" examen wat gaat over de "Wet op de Financiele Toezicht".
Maar die is voor over een paar weken. Dus heeft ze nu even de rust van het niet te hoeven leren.
Het blijft een Toppertje he?!
Dus vanavond maar eens een lekker avond Tv kijken op de nieuwe bank....Heerlijk.!

Na ruim 1 jaar !!!

Tja, alweer een jaar voorbj.

Weet u nog dat we door Nieuw Zeeland reisde en een aantal keer zowel op het Zuid eiland als het Noord eiland twee hele leuke Hollanders tegen kwamen.

Dat waren Bart en Ilse (hij uit Nijmegen en zij uit de Rozenburg)

Met hun hebben we hele leuke avonden gehad. Gezamenlijk in de kampkeuken. Natuurlijk babbelen over onze en hun reis, maar ook over wat te gaan koken en over ons thuisland.

Hele gesprekken gehad. Ook nog eens een paar gezellige dagen in o.a. Wellington en Auckland.

Zie de blog van ruim een jaar terug.

Daar in Auckland namen we afscheid en hebben we elkaar op de voet gevolgt door blog en mail kontakt.

En nu we weer terug zijn in Nederland (en zij ook al effe) werd het hoog tijd elkaar weer eens in levende lijve te ontmoeten.

En gister was het zover. Ze kwamen ons opzoeken in ons stulpje in Utrecht.

En zo ook als met Will (van Vinny) alsof we elkaar de dag daarvoor nog uitgezwaaid hebben.

Die twee zijn ook geen steek veranderd. Tja, wel een jaartje ouder, maar verder niets.

Hele verhalen over de reis natuurlijk en vanaf het punt waar we van elkaar afscheid genomen hebben.

En natuurlijk waar we nu zijn.

Wat doen ze voor werk en waar wonen ze.

Bart en Ilse wonen nu "tijdelijk" bij Bart zijn vader in omdat hun nieuwbouw huis nog niet klaar is. In het altijd gezellige en pittoreske Beuningen. Daar bij Nijmegen.

Zij werkt als voedingsdeskundige met obesitas patienten en hij zit op de financiele adminstratie.

Ze hebben het ontzettend naar hun zin en hopen dat hun huis gauw klaar is om daar saampjes in te gaan wonen.

Wij vertellen van onze banen en avonturen. Natuurlijk hebben ze onze blog wel gevolgt en gemaild, maar toch is het wel leuk om er weer over te praten. En hoe verder natuurlijk. Wat gaan zij en wat gaan wij in  de toekomst doen. Tja, dat weten wij zelf ook nog niet. En voor Bart en Ilse is het ook nog een raadsel.

Natuurlijk hun nieuwe huis, maar ook de reisplannen die ze nog hebben.

Eerst het een en dan het ander. En zo is het bij ons ook. Eerst maar eens een vaste baan voor beide. Flink geld verdienen en dan zien we wel weer waar onze volgende bestemming ligt. Voorlopig is Utrecht een perfecte thuisbasis. Dat hebben Bart en Ilse gister ook wel gezien. Want na een bakkie en een gebakkie zijn we de stad ingelopen hebben we heerlijk winkels gekeken en toch weer kleding gepast. Zonder al te veel te kopen. Maar het is toch opruiming en erg aantrekkelijk. Langs de singel flaneren en een bakkie op een terrassie. Nou, dat werd eerder een bakkie binnen, want het weer was nou niet echt super.

Een buitje hier en een beetje wind daar. Het lijkt wel herfst. Wat dat aangaat is het hier net Melbourne. De vier seizoenen in 1 dag.... 

Maar goed. Het was een hele gezellige dag en we hebben elkaar weer eens flink bijgepraat. Met de afspraak volgende keer de stad Nijmegen en het plaatsje Beuningen onveilig te maken.

Zo hebben we beide toch nog een souvenier uit Nieuw Zeeland, ha!

Het blijft een klein wereldje......

En vandaag zit Bren weer in de boeken. Het leren is nog niet over, maar er komt wel een einde in zicht.

En volgende week wachten twee andere lieve mensen op ons........met een heerlijke pan mosselen.

Maar hoe dat afloopt vertellen we later wel weer...

Ons nieuwe tweede monster !!!

Daar zijn ze dan hoor. Eindelijk de foto's van ons nieuwe tweede monster.
Voruge week zaterdag was het dan toch echt zover.
Bren en ik met de trein naar Heerenveen. Daar werden we opgewacht op Riet die ons naar de dealer bracht waar we ons bakkie gekocht hadden.
Tja, dat was pas de eerste keer dat we hem in levende lijve zagen staan. Is het geen plaatje?



Gevonden op het internet. Ook hier in de regio Utrecht gezocht maar niet veel auto's voldeden aan onze eisen. Dus moesten we maar eens even verder zoeken. Notabene in Drachten. Lekker weer naast de deur. Maar oke. Hans en Bettie stonden op dat moment op de camping in Coevorden en was het maar een klein rirje naar Drachten om een kijkje te gaan nemen.
Dol enthousiast werden we gebeld dat ze er in reden en het een puik karretje vonden. In zeer goede staat en weinig kilometers op de teller. Veel luxe dus perfect voor ons als tweede bakkie. Meer voor de kleinere ritjes in de regio.

Maar dan moesten we wel snel beslissen. Blijkt dat mijn schoonouders niet de enige kijkers waren.
Nee, meer kapers op de kust... En een optie was niet aan de orde. Nu kiezen of wachten nadat er anderen in gekeken en gereden hadden. En als die em niet wilde, dan konden wij er die zaterdag wel een proefrit in rijden.  Dat wilde ik niet laten gebeuren, dus heb telefonisch de knoop door gehakt, had van mijn schoonvader het een en ander mee gekregen en daar om trend een goeie deal gemaakt met de autoverkoper. Een nieuwe APK, grote beurt en twee nieuwe  bandjes... Klaar voor gebruik.
En vandaar dat wij het bakkie nu pas voor het eerst zagen. Maar wel meteen van ons. Rijklaar en crossen maar.
De hele zaterdag gereden, van Drachten naar Elsloo om het bakkie aan Monique (de partner van Riet) te laten zien en daarna door naar Coevorden en later door naar Utrecht.
Bren rijd er nu al weer een week in en is door het dolle heen. Perfect wagentje en de mooiste van de Raboklas. Hihi.

Is het geen schatje ?!!??
We zijn er echt heel erg  blij mee.... En er zijn nog meer nieuwe wagens in gebruik genomen.
Bij mij op het bedrijf van Jaap van Wijk was het de hoogste tijd dat de Mitshubitsi Canter werd vervangen.
De laaste weken mankeerde er steeds meer aan dat barrel.
Laad klep die niet functioneerde. Uitlaat los, lichten stoppen enz, enz.
En dat kan niet he? Als je moet bezorgen bij klanten en eigen winkels moet er een goeie auto staan.
En natuurlijk wel besteld, maar weer zo'n ontzettend lange levertijd. Maar afgelopen vrijdag kwam de nieuwe wagen voor de deur. Een vette Renault met een mooie geisoleerde laadbak achterop.
Mag wat kosten natuurlijk. Maar wel een mooi plaatje en zeker een visitekaartje voor het bedrijf.
Nou maar hopen dat we hier ook weer een hele lange tijd mee mogen doen...

Verders zijn Bren en ik ieder heel druk.
Wederom een examen gehaald in de bank en ook nog eens twee dagen stage op het KCC. Nog een paar weken en twee of drie examens en ze is er klaar mee. (letterlijk en figuurlijk). en ik  doe mijn ding bij van Wijk. gaat allemaal goed komen. Als nu de zomer maar een beetje door wil zetten. want dat weer van de afgelopen dagen is ook niet het mooiste.
Volgende week komen er twee vrienden op bezoek. Bart en Ilse.
Deze twee schatten hebben we in Nieuw Zeeland ontmoet...
Twee toppertjes en we gaan eens flink bij babbelen.
De nieuwe tafels en stoelen zullen ze nog niet zien, want die komen hier in de week daarna. Eindelijk....
We zijn wel benieuwd hoe het zal staan.... Fingers crossed!!!!

Onverwacht bezoek in Utrecht

Met Will en Vinny hebben we regelmatig contact. Dit stel uit Bristol (Engeland) hadden we ontmoet in Sydney en nog steeds kunnen we lekker met elkaar babbelen...
En nu komt Will zomaar met zijn fietsvriend Paul langs bij ons in Utrecht.
Natuurlijk wisten we wel dat ze deze kant op zouden komen om te gaan fietsen in Nederland.
Maar afgelopen woensdag ging de telefoon en werd er gevraagd of Will op bezoek kon komen in Utrecht.
Gelukkig had Bren die dag het zoveelste examen (!) met goed einde afgelegd dus was een avondje ontspanning wel op zijn plaats.


Bren met Will en Paul....
Haasten met koken. En effe later met het eten op tafel ......ja hoor. Daar zijn ze.
Alsof we gister nog afschied hadden genomen daar in Sydney op Australie dag. Tja zeker alweer een anderhalf jaar geleden. De tijd vliegt maar ook onze Will is geen steek veranderd.
En zijn fiets maatje Paul is ook een aardige vent. En in het dagelijks leven de "baas" van Will.

We praten over de mooie fietspaden hier in Nederland. Tja als Hollander sta je daar niet bij stil.
Alleen in Australie en de Fillipijnen dan, wanneer je ze op de snelweg ziet fietsen , maar we hebben hier natuurlijk een fantastisch fiets land. En daar komen die twee Eengelsen even heerlijk van genieten.
En ze hebben het weer ook nog mee. Misschien wel iets te warm maar beter dan regen en wind.

Even een fototje op het balcon....
en natuurlijk hele verhalen over onze reis verder door Australie en de Piepies, maar ook de verhalen van Will die samen met Vinny vanuit Australie door ging naar Amerika.
En nu ook alweer een maand of 12 aan het werk is en het liefst morgen weer vertrekt naar de andere kant van de wereld.. Tja, wie niet he?

Wij nemen wederom afschied van Will en hopen daar gauw een keertje langs te gaan in het mooie Bristol. Met Easy Yet moet het goed te doen zijn.

Verders is het werken voor mij en leren voor Bren. En alweer een examen gehad (gister) over verzekeringen.
Nou de alles in 1 polis van de Rabo (interpolis) is nu ook voor Bren Glashelder.
Vandaag en morgen mag ze stage lopen in het Klantencontact centrum.
ik zal de verhalen vanavond wel weer horen.. Tja , dat is wel een pluspunt van gescheiden werk, we hebben elkaar meer te vertellen 's avonds.
En tussen neus en lippen door ook nog maar een tweede auto aangeschaft. Voor Bren om naar het werk te gaan. Want volgende week is het leren en stage lopen maar dan gaan alle teamgenoten ieder een eigen weg. Dus van meerijden is er geen sprake meer, en dus moets er een tweede monster bijkomen...
Hoe deze eruit ziet? volgende week meer.....

en maar studeren....

Allemaal bezoekjes.....

Nu we terug zijn in Nederland wil iedereen ons natuurlijk weer zien en met ons babbelen over hoe de reis was. Dat het allemaal zo snel is gegaan en wat is nou eigenlijk een anderhalf / twee jaar op een heel mensen leven. Nee, je gaat er echt heel anders tegen aan kijken.
Ons etentje bij de "oude" klant was echt heel erg gezellig en heel erg lekker.
De eer valt aan Annelies en Paul van Roemburg.
Twee hele lieve mensen die wij uit de Juffertijd kennen en die voor ons ook al "wel meer waren dan alleen" maar klant. Dus moesten deze "bloemenkinders" maar eens bij hun op visite.
Annelies had een heerlijk maal klaar gemaakt en onze vriend Paul weet daar zoals altijd wel een heerlijk wijntje bij te schenken.
Lekker babbelen over de reis en de landen waar we geweest zijn. Paul en Annelies zijn zelf ook door Australie en Nieuw Zeeland gereisd en weten dus wel waar we over praten...
Een heerlijke avond die veel te snel voorbij was.
Dus moeten we dat binnenkort nog maar eens over doen omdat we allemaal nog veel meer te vertellen hebben...


Nee, deze is niet van ons hoor. Mag alleen de fles even geven...
Door de week gaan we ieder onze eigen weg.
Het is en blijft moeilijk om niet samen naar het werk te gaan. Maar alles slijt zegt men, dus we wachten maar af.
Bren moet heel veel leren en heeft afgelopen week haar tweede examen van de ?? (weet niet hoeveel)gedaan en positief afgesloten. Super. Ik weet wel dat ze het kan. Het is en blijft een strevertje....
 Ze is er nog niet maar het komt allemaal wel goed.

Afgelopen zaterdag hadden we een feestje van een andere "oude" klant.
'Twee jaar geleden was John 50 geworden en gaf hij een tuinfeest. Nu was het de beurt aan zijn vrouw Irene. Ook Irene is 50 geworden en dus weer een reden voor een feestje in de tuin.
Leuk om ook hun weer eens te zien, buiten al het contact per mail of facebook.
En toen we daar in de tuin stonden, onder het zeil tegen de regen, hadden Bren en ik tegelijk een Deja vu . Alsof we weer twee jaar terug in de tijd waren op het eerste feestje in die tuin.
Alleen was het weer nu wat minder. Jammer maar het was wel heel gezellig.

Trotse Mama Simone met Jan Junior...
En gister was de klap op de vuurpijl...
Kent U Simone nog?! Onze vriendin uit Doorn  die ook een bloemenwinkel had.
Eerst in Utrecht en later in Doorn (aan huis).. Tijdens onze reis hadden we wel veel mailcontact met haar.
Het ging haar best wel goed af. Ze had naar eigen zeggen toch nog wel wat zakelike klanten van ons mee gepikt... Maar Nu is ze ermee gestopt...Geen bloemen meer voor haar.
In het jaar voordat we op reis gingen hebben we haar vriend Jan ontmoet.
Leuke gozer uit Houten. Appelkweker van beroep, met hun huis zo tussen de bomen in de boomgaard.
En moment dat wij van onze reis terugkwamen in Utrecht lag er een kaartje in de brievenbus van Jan en Simone...
Tja, wij geloofde het eerst ook niet maar het is toch gebeurt... Jan en Simone hebben een kleintje gekregen. Jan Junior. Lief klein kereltje.
Dus een reden om eens langs te gaan op kraamvisite.. En natuurlijk om eens effe lekker bij te beppen over onze reis en Simone haar zaak en alles er omheen.
Dat ze nu samen getrouwd en trotse vader en moeder kunnen zijn.

Scheetje he????
Moeder en de kleine maken het goed. Alles is gezond en de kleine heeft alle tenen en "lange" vingers.
Dat gaat vast en zeker een vlotte appelplukker worden.
En zo ziet u maar dat er in een tweetal jaar toch een hele hoop kan gebeuren.
Ik vond het in ieder geval leuk om die kleine frummel even de fles te geven. En nee, er komen geen gevoelens los om er zelf ook maar eentje te gaan maken... Wij houden het wel bij oefenen.
Maar voor Simone en Jan vinden we het fijn. Ze stralen van geluk....

En vandaag ?.....Is het gewoon weer de orde van de dag.
Ik ga straks naar de bloemenhandel en Bren zit alweer volop te leren bij de Rabobank. Op naar het volgende examen....

Hoera Bren heeft een baan.

Wie zegt dat er te weinig werk te krijgen is zit er helemaal naast.

Nog niet bij Randstad de deur uit of er word al gebelt vooreen sollicitatie gesprek.

Bij de Rabobank.Op de klantencontact service desk. Een opleiding intern bij de Rabo en dan aan de bak op het klantencontact centrum en op filialen van de banmk.

Pittige eerste weken staan haar te wachten met leren en examens.

Maar ja, je moet er wat voor over hebben.

Maar werk is er wel.

Haar eerste week zit erop. Met veel kennis maken, studie uren en nieuwe dingen ontdekken.

Het lijkt er een leuke baan,met veel potentie in de toekomst.

Nou i kben jaloers hoor. Ten eerste omdat ik haar nu niet meer aan het werk zie.Natuurlijk hebben we  's ávonds veel tegen elkaar te vertellen maar het is toch anders.

Je gaat nt meer samen naar het werk en alle dagen dat we samen waren, is het tijdens werk of vrije tijd, zijn in 1 klap veranderd.Nu gaat ieder zijn eigen weg naar het werk en dat voelt erg leeg.


Voor mij in ieder geval wel.
De komende 8 weken worden leren en stage en daarna word het hopelijk wat rustiger.
Bij de firma van Wijk is het in de bloemen leuk. Maar er zijn toch ook wel wat haken en ogen.
Allereerst blijft het leuk om met bloemen te werken.
Dat is iets wat ik en Bren van begin af aan hebben geleerd en dat toch in je bloed zit...
Maar het is ook arbeids intensief. Het sjouwen met de emmers, hele dagen staan en lopen, en dan nog eens de telefoontjes van (ja !) bloemisten die weer wat aan te merken hebben. En dat is nou precies hetgene waar we onze winkel voor gestopt zijn. Dat hele intensieve.
Maar gezellig is het wel met de "jongens van Putten".

We zullen wel zien hoe het zich ontwikkelt, in ieder geval voor de vakantie periode.

Maar voor Bren is het ook ontzettend aanpassen. De hele dag op je kont zitten is ook niet iets waar we beiden goed in zijn.
Ik ben in ieder geval wel erg trots op d'r. Ze heeft in korte tijd een baan en voldoende mogelijkheden om door te stomen in de toekomst. En bij een bank is toch ook niet zomaar iets. Zeker niet bij de bank die in de kredietcrisis haar eigen hoofd boven water heeft weten te houden zonder steun van de staat.
Nee,de Juffers komen er wel, al is het met vallen en op staan.

In ons huis is het bed eindelijk gearriveerd. We slapen in ieder geval niet meer op de grond.
Natuurlijk scheelt er nog wel wat aan de levering van het bed, maar dat zal Auping best wel veranderen.
De plantjes op het balkon staan er fleurig bij en het voelt steeds meer als ons eigen huis.
Ziggo heeft de aansluitingen gemaakt voor het internet en Tv. Dus we halen het "niet" tv kijken van de afgelopen 17 maanden wel weer in hoor...
Nou alleen nog even wat beter weer, zodat we wat meer van het balkon kunnen genieten.

Het terug zijn in Nederland valt toch zwaarder dan ik had verwacht. Natuurlijk het weer (eerst warm en nu pet weer)en het dragen van schoenen. Al weer eelt en zere tenen.
De slippers staan in de kast, jammer hoor....
En aan de andere kant voelt het aan alsof we hier alweer maanden aan het werk zijn.
We proberen het vakantie gevoel nog wel steeds vast te houden, maar dat blijkt in de praktijk nog wel eens tegen te vallen. Maar dan wijzen we elkaar er nogmaar eens op.

Morgen gaan we eens bij een "oude" klant van ons kijken en een happie eten.
Hoe zou dat zijn.? Ik weet het niet,maar erg gezellig zal het zeker worden.
Dus houd ons maar weer in de gaten via dit medium.....

Dagje fietsen Utrecht

Het is Hemelvaarts dag in Nederland...En gelukkig heel erg mooi weer.
Wij besluiten na het "klusweekend"  van daarvoor om vandaag maar eens helemaal niets te doen en een lekker stukje te gaan fietsen.... Een beetje ons eigen "oude" Utrecht verkennen.
Even de camera erbij pakken en eerst maar eens een paar foto's maken vanuit onze slaapkamer en vanaf het balkon.
Er is een grote drukte voor de deur van allerlei roeiverenigingen die in het water liggen... Prachtig gezicht...
Ook nog eens wat "monumentale" kotters die voorbij komen...Leuke plaatjes...


Het klusweekend  behangen en bij komen van de eerste week werken.!?
Onze eerste stop op de fiets is bij een van de bouwputten die Utrecht nu rijk is.
Die van het oude Muziekcentrum Vredenburg. Eindelijk is de vergunning er door en word er flink gebouwd om het nieuwe muziekcentrum en aangrenzende faciliteiten te bouwen...
Ook daarnaast waar de "Catharijnebaan" loopt word gebouwd. Hier gaat men de singel die jaren geleden gedempt is weer openen als gracht, mag wat kosten...!
Verders op de fiets naar de Domtoren en kerk. Vanuit onze slaapkamer in Bren haar "oude" huis konden we hem al zien pronken en nu vanuit deze slaapkamer hebben we ook weer een prachtig uitzicht. En tot op heden nog nooit in de toren geweest. Nu met dat mooie weer moesten we het maar eens proberen... Maar een rij dat er voor de deur staat. Een hele bus met Italianen en zo voorts. Dus wij besluiten het voor vandaag maar over te slaan en op een later tijdstip aan de 365 treden te wagen die de toren telt.

Wel nemen we een kijkje in het hofje dat binnen zich binnen de muren van de kerk bevind. Bloemen en kruiden staan in volle glorie en we halen ons hart op aan al die bloemenpracht. En denken bij het zien van deze tuin terug aan onze reis door Frankrijk en de tuinen van Arlez (van Vincent van Gogh) en de prachtige tuinen bij het Gouvernements huis  in Sydney. Leuk he?
En natuurlijk barst het ook hier van de toeristen... Jammer aan de ene kant, maar ook goed om te zien dat onze geschiedenis door vele andere culturen bekeken word.
We zitten een half uurtje in de tuin en vervolgen onze weg aan de andere zijde van de kerk waar nog een stuk van de oude stadsmuur te zien is... De mooie pandjes er omheen met scheve muren en gevels waar je naar kunt kijken en wegdromen naar de middeleeuwen...

We fietsen verder door de binnenstad, langs de grachten en schieten dan verder door de natuur in. Het landgoed Rhijnauwen bied heel veel groen en mooie fietspaden. Hier en daar stoppen we om een blik op Utrecht te werpen over de groene weiden... Ook nog eens grappige kleine huisjes die je zo nu en dan tegen komt. Van eentje neem ik gauw een foto. Dat lijkt net een "Hans en Grietje" huisje.

Via Bunnik naar Houten en dan via de land weggetjes weer terug naar Utrecht en het Merwede kanaal...
We hebben er een aardig ritje op zitten. Heerlijk genoten van het mooie weer en door het zien van de "oude" cultuur ook wel weer met wee moed terug gedacht aan onze lange reis en al die bouwkundige objecten in Australie en Nieuw Zeeland. Jammer dat het allemaal weer voorbij is. Negentien maanden gaan echt snel voorbij.
Maar Utrecht doet er niet aan onder. Ook hier zullen we best wel vaak (met camera) door heen gaan om cultuur te snuiven... En natuurlijk veel geld sparen om wie weet nog weer eens ergens naar toe te gaan.
De herinneringen zijn nog vers en goed om op te teren.

We wachten gewoon weer op een mooie dag om er op uit te gaan
en een lekker pilsje pakken op een van die gezellige terrasjes aan het water...